Bittersweet gezweet en gezwel

“Coole vater heb jij,” zegt Felix, een Duitse toerist, “dat hij dit soort dingen met je doet.” I agree. Ook fijn dat hij betaalt, antwoord ik. We staan op een platform van ijzeren gaas, op ik weet niet hoeveel meter hoogte, een harnas rond de edele delen dragende, uitkijkend op een groen, gigantisch regenwoud: Monteverde.

IMG_9367

Monteverde was een van de laatste plekken in Costa Rica waar ik nog echt graag heen wilde. En als vater, -of portemonnee met benen- langs komt voor Graduation, kan dat mij natuurlijk niet ontgaan. In Monteverde ben ik de confrontatie aangegaan met twee van mijn grootste angsten: hoogte en, jawel, padden. De canopy/ziplining tour was letterlijk een van mijn hoogtepunten hier! Het was echt zo-zo-zo-zo cool, demasiado toll. Aan het eind van het parcour was er een Tarzan Swing, waarbij je in feite gewoon 30 meter naar beneden in de afgrond werd geduwd, en dan eindeloos heen en weer slingerde -“no wait, wait!” werd er gegrapt toen ik mijn voeten te ver over het randje zette. En als slotstuk was er de Superman, waarbij je -verrassing- als Superman aan een draad van 1 KILOMETER over het woud vloog. Dramatisch effect: ik was helemaal natgeregend en het was super koud up there en de luchtdruk was erg hoog dus ik moest een beetje naar zuurstof happen, very charming, maar prima. Echt een aanrader! ’s Avonds zijn we op een nachtwandeling geweest om dieren te zien maar, zoals je las REGEN, in andere woorden, PADDEN. Maar nee, die hebben we niet gezien. Alleen bruine groenkikkers. En een gordeldier, en een baby slang. En een ta-ran-tu-la. De luiaard konden ze niet meer vinden. Sneller dan hun schaduw, die mokkels…

Het was vrij moeilijk om weg te zijn van campus, voor die π dagen. Er zijn er letterlijk nog maar drie te gaan. Iedereen is een beetje bipolair; moe, ‘done’, verdrietig, opgelucht, vrij, een hutspotje, van alles en nog wat #diversity. Ik heb zelf nog twee examens te gaan van Environmental Systems and Societies… maar ik kan het allemaal niet meer zo serieus nemen. Ik zit liever ’s nachts op het dak met Seal de sterren te tellen (en mijn schrammen want o wat ben ik een kluns, mijn ledematen zijn een canvas met Graduation als premiere). Of met Jonathan scenes opnemen voor een of andere sci-fi movie. Of met Laura modeshows te doen -want ja, ik moet nu toch van al mijn kleren af. Hoe stop je 2 jaar memories en experiences in 27 kilo?! Gelukkig telt het surplus van mijn eigen gewicht, vergeleken met twee jaar geleden, niet mee.

Yes, deze blog, again, tico-time, I know. Ik zal proberen mijn laatste experiences hier in El Paraíso, zoals ik het toen noemde, te beschrijven. Again met de befaamde en beruchte REFLECTION. We hebben een brief geschreven die naar ons wordt gestuurd over 5 jaar. Een kampvuur met berichtjes van onze second years (nu in university en al) saying dat we van de laatste weken moeten genieten, de regels overtreden, de mensen zoenen, de daken beklimmen, de klok vergeten, de studieboeken links laten liggen (die cijfers maken allemaal niet zoveel uit), vooral geen nieuwe vrienden proberen te maken, etcetera. Een van mijn tweedejaars is nu een of andere wereldster, Benny uit Oostenrijk. Hij werkte bij het Eurovisie Songfestival (foei, trijntje!) en er was een video van hem, dansend, en dat ging viral met gevolgen an sich. Van de andere Oostenrijkse, mijn kamergenoot Chiara, hebben we EIN-DE-LIJK een teken van leven ontvangen, op Grad (daarover later meer). Het lijkt oke met haar te gaan, maar verder stond er inhoudelijk niet veel in. Dat ze trots op ons is. Dat onze wegen scheiden. Dat soort dingen. Maar fijn. Minder fijn was dat Laura en ik met dubbel werk werden opgezadeld; we moesten al haar spullen bedozen. Had net zo goed wat aan de clothing swap kunnen doneren, een event waar mensen afstand doen van kleren die zij niet passen (op het lichaam, in de koffer of bij de cultuur en het weer) of prijzen. En dan vervolgens met een 2.79x grotere stapel terugkeren… New look, new me. Ik had mijn haarpunten rood geverfd, want ja, het was de laatste maand van mijn high school carriere en haarverven -en mislukken- is een cruciaal deel van de puberteit. Net zoals de tepelpiercing en pura vida tattoo die ik heb genomen. Broma. Ook hebben we Koningsdag gevierd: de verhalen zijn heel populair in het college (gratis bitterballen, bier en wijn, haring is minder gewild) en er wordt gevecht om een plaatsje, aangezien elke Nederlander één gast mag meenemen. Alle meiskes waren onzettend opgetut. ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ ging door mijn hoofd. Ik was eerst een beetje ‘sjaggo’ want het werd maar gezien als een ‘let’s get cruuuunk for free’ evenement, en wel, het heeft nog wel persoonlijke waarde voor mij. En niemand in het college heeft oranje kleren. ‘Alleen vuilnismannen dragen oranje’ zegt een vriend uit Duitsland.

Hier nog een van mijn video-projecten, leuk verwoord door mijn coyear Lisa uit Kenia/Zambia:

Not that we’re taking full credit for this, but ever since the famed UWCCR lip dub of “Waving Flag” surfaced a few months ago, there seems to be an untameable surge of lip dub from other UWCs in their attempt to immortalise a generation through the medium of awkward dancing and off-beat lip-syncing! A new challenge was set to create a lip dub of “Uptown Funk” for each college and create a massive lip dub using footage from all the colleges! Here at UWCCR, not only did we accept the challenge, but we also decided to have everyone film footage for the lip dub in the various places we went to during the Easter Break (Semana Santa). Here’s how the entire edited compilation video turned out! Thanks, Eleanor!

En dan vraagt u zich af wat ik volgend jaar nou eens ga doen. Wat ben ik bang voor die casuele vraag. Ik moet je eerlijk zeggen, ik moet het verhaaltje nog instuderen. Het is nog moeilijker uit te leggen dan UWC. In het kort: studeren via een online platform, 4 jaar, 7 wereldsteden, non-traditioneel, eerste generatie, meest selectieve universiteit van de USA, habits of the mind… Minerva. Zie de nieuwsbrief van de school voor meer informatie.

Ik ga samen met Margot, Lishu en Jonathan. We werden uitgenodigd voor een weekend om een kijkje te kunnen nemen -zij betaalden de vlucht- dus eind april zijn we naar San Francisco gegaan! Mijn eerste keer in de VS. Het was een ontzettend cool weekend -waarin het misleiden en uitdagen van de zintuigen centraal stond. O.A. We zijn naar Alcatraz, het gevangeniseiland, geweest, met een tentoonstelling van Ai WeiWei, een Chinese protest-kunstenaar die ik adoreer. We hadden een Silence Disco en rare miracle berry pilletjes die met je smaakpapillen rommelen en zo azijn en citroenen zoet laten smaken. Weer had ik een Colombiaanse kamergenoot, genaamd Laura. Weer sliep ik op leeggelopen luchtbedden. Weer allemaal inspirerende, slimme, mooie mensen. Weer een uitdaging.

De nacht voor Graduation hadden we de Passdown Show. Not-sexy sexy Mambo Girl is de naam, aangenaam. Mama Europe, Musical, Yearbook, hup naar de nakomertjes. Maria-Denisse en ik hebben met de Yearbook een beetje gerebeld, aangezien er nooit iemand naar het communicatie-kantoor kwam om een yearbook te bestellen, en het illegaal/ongewenst was dat students ons het geld betaalden, want wij zijn natuurlijk -als ex-penningmeester en financieel commitee leden- niet te vertrouwen. Maar stiekem zijn we alle kamers langsgegaan en de volgende ochtend kwamen we met zo’n 1000 dollar aanzetten bij Alejandra, onze maestra. Beetje verontwaardigd, maar hey, money is money, geen cent ontbrak. Ik weet nog niet hoeveel Yearbooks er uiteindelijk verkocht zijn, en of mensen door hebben gehad dat ik een biertje voor een worstje had gephotoshopd, of de handdoek op Floyd’s linkerbil een beetje heb doorgetrokken naar zijn rechterbil, maar het was een festijn om opeens 200 kopieën van onze creatie, onze baby, in ieders handen te zien. Maar het was een success, ik ben trots. Na de Passdown Show bepieste ik de gevangenisfence met Seal om een spoortje na te laten, liep ik heel wat schrammen op toen ik het dak beklom, maakte ik mijn verzameling bulten, builen en beten compleet door te turnen in het riet, kreeg ik een gescheurde en opgezwollen lip door een droog ijsblokje tussen mijn lippen te nemen en markeerde ik mijn kin met twee grote rode korsten omdat iemand mijn puisten wilde uitknijpen (… only in UWC). Kortom: ik zag er schitterend en adembenemend uit op de opeenvolgende dag…

Graduation. 23 MEI. 10:00 UUR. ANFITEATRO.11038583_899040786809566_4429699759633681377_o

In een rijtje in koppels, op alfabetische volgorde. Denneman en Dolan, hartstikke leuke meid, gek genoeg een van de weinige coyears met wie ik nooit echt veel interactie heb gehad -onder het motto Beter Laat Dan Nooit. Met een mooi wit bloemetje vastgezet op de ‘sjaal’… ter herrinnering aan Lucas, de jongen die een jaar geleden omkwam tijdens een ongeluk. Hoge hakken, hele heisa. Ele-niet-gant. No me gusta aandacht. Papa met de telefoon/iPad ‘voor mama, kom nou, voor mama, vind ze leuk’. Een met natuur-bedrukte jurk ofwel een volwassene versie van het t-shirt dat ik droeg tijdens de selectie van UWC, meer dan twee jaar geleden, zoals Clara opmerkte. De cirkel rond, prachtig, net zo prachtig als het CHOCOLADE FONTEIN FESTIJN. Speech hier, awardje daar. Aiso’s Sovietsky-strijdleus ertussendoor. Het diploma -het feit dat we onze cijfers nog niet ontvangen hebben (6 JULI, precies twee jaar na mijn afscheidsfeest) en dus nog niet weten of we überhaupt geslaagd zijn speelt geen rol.

Ik heb geen idee hoe ik deze dag moet omschrijven, afgezien van deze steekwoorden. Het is allemaal een grote waas. De twee jaar… voorbij, afgelopen, over. Ik kan het niet bevatten. Over een aantal uur zal ik in het vliegtuig naar La Habana, Cuba zitten, met Felix, Emma, Toni en Gabriel, van wie ik over twee weken dan weer afscheid zal moeten nemen. Normaal ben ik degene naar wie gezwaaid wordt, degene die te bitchy is om nog ‘een laatste keer’ om te kijken. En nu… al die mensen van wie ik niet weet óf en waar en wanneer en -insert vragend voornaamwoorden- het is een raadsel. Maar ik weet zeker dat met velen onze wegen weer zullen kruisen. Nu doe ik mijn laptop weg om een uurtje met mijn kamergenoot te knuffelen, en dan zal de eerste bus naar het vliegveld gaan…

Jullie zullen nog van me horen. Ik ben bezig met een video-compilatie van het afgelopen jaar (1000 videos…) en ik heb nog een draft van mijn Graduation Speech waar mensen naar vroegen dus die zal ik ook nog uitschrijven. Of ik na UWC een blog zal bijhouden weet ik nog niet, maar no worries, afscheid nemen bestaat niet. Fluister mijn naam, en ik kom online…

ps. Yes, voor mijn voorlopig laatste blog, heb ik het voor het eerst in twee jaar verprutst door per ongeluk op de Publish knop te klikken voordat ik al mijn gedachtes een beetje georganiseerd op een rijtje -pleonasme is nodig- had gezet. Waarschijnlijk hebben de mensen het gezien die mijn posts via hun e-mail ontvangen, dus ja, VIP toegang into my mind. Excuses voor het ongemak en het taalgebruik in mijn drafts, ghehe. Ook zijn niet al mijn edits opgeslagen, en mijn geheugen is gatenkaas, dus er is heel wat info verloren gegaan, sorry.

pps. Trouwe lezers, bedankt!

IMG_9284

Walrus

————————————-

Update:

& … weer ziek thuis, even prullenbak regelen

WIN_20150607_232704

Advertenties

4 Reacties op “Bittersweet gezweet en gezwel

  1. Hartstikke leuk, ik probeerde het meteen, maar er gaat iets mis. Alleen bij mij? Gisteravond en nu, terwijl ik het weer probeer…… Nog eens sturen? Ben zo benieuwd…. Caroline.

  2. Super om te lezen! Heeeeel veeeeeel succes met de rest van je studie. Een droom van vele waarschijnlijk, maar jij gaat het doen! Groetjes, Jacqueline

  3. Gefeliciteerd met je gradistion en de leuke wijze waarop je de wereld waaronder ook ik hebt laten meekijken met je belevingen. Ozo eigen en echt jezelf. Je bent een pracht persoon en hopelijk blijf je ook in de toekomst zo jezelf als je nu bent! OOK in Nederland!!+!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s