Summertime Sadnecessary

The concept of liminality, or “the ambiguous state of being between being” was first introduced by anthropologist Arnold van Gennep to describe the transitional phase of ritual events that indicate the shift from one stage of life to the next.

De eerste zinnen van mijn Minerva Pre-Departure Guide beschrijven de ‘in-between-ness’ van de gevoelens waarmee ik kamp. Deze blog hoort ‘neither here nor there’, niet in San Jose, Costa Rica, noch in San Jose, California (oke, eigenlijk San Francisco). Deze blog hoort zowel bij mijn oude blog-adres als mijn nieuwe. Deze blog heeft geen synopsis, geen bestemming. Dames en heren, ik introduceer mijn eerste en laatste blog, ik introduceer Afgelopen Zomer.

Mijn Zomer ziet eruit als een Loesje agenda met ad rem (of zonder rem) uitspraken en afspraken op uitpuilende bladzijdes. Mijn Zomer ruikt naar parfum uit Parijs, het smaakt naar honingbier uit Riga, of nee, zoete wijn van rond de Duitse Moezel. Mijn Zomer voelt aan als een Marokkaans tapijt, en het klinkt als de trova-bar in Cuba. Als ik Mijn Zomer weer zou tegenkomen, zou ik een vlierbloesemlimonade met prik voor hem klaarmaken in de Welvaart bar van de Parade. En hem doen, en overdoen, maar niet anders per se.

Deze Zomer zag er uit als een wirwar van lettercombinaties als ASAP, EE en I20 in een witte kamer met een leeg stalen bed. Het voelt aan als de huid van een Python, en apenstaarten. Deze Zomer had een koffie-nasmaak en rook naar problemen-popcorn in een magnetron die het doet. Het klonk als geklop op de deur van de buren, of een feestje in je bovenkamer waar je niet voor uitgenodigd bent. Als ik Deze Zomer tegen zou komen, onverwacht, zou ik een blokje omslaan, en nog eentje, totdat ik mijn eigen stad niet meer herken.

Afgelopen Zomer was een combinatie van beiden. Het standaard praatje: ik heb fantastische ervaringen opgedaan, wilde avonturen beleefd, en inspirerende mensen ontmoet tijdens mijn trips en bezigheden deze zomer. Niettemin waar. En je ziet me en stempels verzamelen in de deluxe edition van mijn Jeugdvakantiepaspoort. In geuren en kleuren, zie je me strooien met statussen en plaatsnamen. Ik jullie nu met pepernoten. Maar dit strooien verstrooit en maakt verstrooid.

De werkelijkheid is dat deze zomer, zoals beschreven in de inleiding, een overgangsperiode omvatte, inclusief maar niet beperkt tot vreemdelingen, watertrappelen en tarotkaarten. Zie het maar alsof ik 10 maanden lang in een soort cultus heb geleefd, waarin de leden en ledematen verstrengeld en ingewikkeld verwikkeld tot elkaar gerelateerd zijn. Een gemeenschap waarin luizen en leguanen als huisdieren worden gehouden, waarin de zon echt voor niets opkomt, waarin word count meer zegt dan de valuta, waarin bestek een luxe goed is, waarin… Ik kan wel eeuwig doorgaan, maar het is niet te uit te leggen.

De bruuske vervreemding en de schaarste die ik ervoer bij terugkomst in Nederland had veel impact. Ik vond het moeilijk om de dag te ontleden, er voldoening uit te halen. Ik werk geconfronteerd met de werkelijke prijs die ik heb moeten betalen (nog bezig met de rente). Het was moeilijk om aansluiting te vinden met leeftijdsgenoten en vrienden; inclusief de aanwezigheid van milde wanen als verwaand vernomen te worden. Het leek soms net of mijn twee jarige tijd in Costa Rica een droom was geweest. Een droom waaruit ik nu ben ontwaakt (wie weet door de zoveelste Skype notification) om nieuwe ideeën op te doen voor de volgende episode: Minerva.

Niet de sociëteit (mondhoeken naar beneden) in Leiden…

11143340_873166816093081_3926883096643484286_o

ps. Volg mijn avonturen als Minerva-student op eleanordinary.wordpress.com Je kunt subscriben met je email etc. Ik moet de pagina nog pretty maken though.

pps. Remember de 0,001% uit mijn eerste blogs? Het begin van mijn journey. Het volgende geldt als een poging om de cirkel rond te maken. Als tussendoortje kreeg ik in juli het bericht dat ik geen middelbare schooldiploma was toegekend, omdat het cijfer voor mijn profielwerkstuk (EE) te laag was. De scoring vindt extern plaats, maar niemand had het zien aankomen. De afgelopen jaren zijn er een aantal veranderingen toegebracht aan het rubriek waarmee bepaald wordt of iemand slaagt of niet. Tot vorig jaar was het zo dat studenten die een E hadden voor het profielwerkstuk of TOK maar wel boven een x aantal punten hadden gehaald voor de vakken zouden alsnog een diploma krijgen. Het ‘maar wel’ gedeelte van de regel behoort niet tot de voorwaarden van Mei 2015 examenkandidaten. Het feit dat ik eigenlijk cum laude geslaagd was maakte dus niet uit. No diploma for Ele. Al zeg ik het zelf, wie had dat ooit gedacht.

Het beruchte, en onbereikbare, IB kan mij echter niet vertellen wat de reden voor deze E is. Maar geen geween en geknor, de tijd tikt door. Ik had drie weken tijd (in plaats van 10 maanden) om een nieuwe te schrijven. De afspraken afgezegd, het koffiezetapparaat aangezet. Toen ik het 3988e woord had geteld, ontving ik een email, met een boodschap die samengevat kan worden als:

Oeps, grapje, foutje, ha-ha… Hier is je diploma. 

Opeens had IB besloten om studenten uit mijn categorie, die wel geslaagd zouden zijn in voorgaande jaren, toch een diploma toe te kennen. . Leuk bedacht, maar vooral leuk verdacht… Van mij zijn ze nog niet af.

Mijn visa-proces is er nog zo eentje, verhaaltje voor later.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s